Słownik etymologiczny języka polskiego/trapacować
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
trapacować, trapecować, ‘trapić’, w 17. wieku: »żona trapecuje Joba«; z włos. strapazzo, strapazzare (niemiec. Strapaze, strapazieren), o ‘męce’; u nas po narzeczach urosły z tego tarapaty (p.)?
