Słownik etymologiczny języka polskiego/tarapata

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tarapata, ‘hałas, frasunek, kłopot’; »to mu najbardziej serce tarapaci«, ‘gryzie’ (Potocki), chyba to samo co trapacić, trapecować, niem. Strapaze, strapazieren (?); ale r. 1552 utarapali: ‘obili’.