Słownik etymologiczny języka polskiego/tarapata
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku
| |
tarapata, ‘hałas, frasunek, kłopot’; »to mu najbardziej serce tarapaci«, ‘gryzie’ (Potocki), chyba to samo co trapacić, trapecować, niem. Strapaze, strapazieren (?); ale r. 1552 utarapali: ‘obili’.
