Słownik etymologiczny języka polskiego/ryk

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

ryk, ryczeć, ryknąć, rykowisko (‘czas i miejsce rui jeleniej’), o głosie jeleni, wołów, lwów; urobione stałym w podobnych nazwach przyrostkiem -k (por. dźwięk i t. p.) od pnia ry-, lit. rūkti, ‘ryczeć’; prasłowiańskie rykati (to samo), niem. stare ruhen, ‘ryczeć’; ryk u wszystkich Słowian, u Serbów jest i ruk, ‘ryk’.