Słownik etymologiczny języka polskiego/re-

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

re- z red-; liczne złożenia łacińskie, jak reakcja, recenzja, recydywa, redakcja itd., oznaczające nawrót, powtórzenie, pomijam, owe rebelja (rebelizant), redukcja itd.; również pochodne od rēs, ‘rzecz’, jak realny itd. (p. rebus); relacja i referat, co jedno i to samo; religja, religijny, co nie od ‘wiązania’ (łac. ligare) nazwana, lecz ‘baczność, poszanowanie’ znaczy (łac, re-lego, grec. alegō, ‘dbam’; Uk-alegon, ‘niedbały’, w Odprawie Posłów Kochanowskiego z r. 1578; przeciwnie: neg-lego, ‘niedbam’); rebekować, ‘rzygać’, z włos. riboccare (od bocca, ‘usta’); remiza, w obu znaczeniach (‘wozownia’ i ‘przegrana’ przy grze w karty) z franc. remise.