Słownik etymologiczny języka polskiego/rdza
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
rdza, rdzawy, rdzawki, zardzały (u Malczewskiego); rdzawieć (jeszcze u Mickiewicza), mylne rdzewieć, zardzewiały, od 16. wieku; »rdza we zbożu, albo ruda«; »rdza miodowa« (w plastrach); od barwy, p. rudy; z zardzały por. serb. rdjati; rus. rdieť, czes. rdieti, cerk. rděti sę, ‘czerwienieć’, poszło nie od rdzy, lecz od pierwotnego rŭd-, ‘czerwony’; sama rdza z *rŭd-ja, rus. rża, serb. rdja, czes. rza.