Słownik etymologiczny języka polskiego/płynąć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

płynąć, »płyło na nie«, psałterz puławski (płynęło, florjański); pływać; nie mamy już pierwotnego czasownika *płuć, *płowę, cerk. pluti, płową, czes. plouti, plowu i pluji, rus. płyt’; plwieć ocalało w obfity (p.); pławić, wpław, upławy; liczne inne urobienia: pływalnia, pływacz, pływak; płyn, płynny; płytki, właściwie: 'co się da przepłynąć', od *płyty, 'przebrniony'; płytkość. Prasłowo; lit. płauti, 'myć', ind. plawate, 'płynie', plawajati, 'pławi', grec. pleō, 'płyną okrętem', i plynō, 'myję', łac. pluit, o deszczu, anglosas. flōwan, 'przelewać się', niem. Fluth, fliessen (dalsze urobienia z -d, jak litew. płaudżiu, 'płókam'), P. pław, pleć, płet, płuca.