Słownik etymologiczny języka polskiego/płeć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

płeć, płci, płciowy; od czasownika: opłcenie, 'przyjęcie ciała ludzkiego przez Chrystusa', w kazaniach 13. do 15. wieku (w kazaniach świętokrzyskich mylnie podoblcenim); ale już w symbolu wiary w psałterzu mylne »opłecenie albo ciała przyjęcie«, 'incarnatio', t. j. 'wcielenie', cerk. wpłsztenije; chorwackie put (z *płt), rus. płot’, płoti; znaczenie: 'ciało, skóra na niem, płeć'; u nas wyłącznie przeniesione na 'rodzaj', 'genus' (stąd dwupłciowy), czego inni Słowianie nie znają. Prasłowo; lit. płuta, 'skórka chleba, połcia'. P. płynąć.