Słownik etymologiczny języka polskiego/pług

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

pług; płużyć, np. w szczęściu, dostatkach: 'obfitować, znaczyć'; «to mi nie płuży«, 'nie służy'; »kiedy płużą ('mają powodzenie') występki, grzeszy, kto dobrze czyni«. Pożyczka prasłowiańska z niem. Pflug (słowiańskiem narzędziem rolnem było lekkie radło, w przeciwstawieniu do ciężkiego pługa), z pierwotnego plōg, co znaczyło 'kołek'; u, jak stale w pożyczkach, za niemieckie ō.