Słownik etymologiczny języka polskiego/lęk

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

lęk, lękać się, lękliwy, przelęknąć się, i przeląc, zląc się, u nas tylko o ‘zginaniu, kurczeniu się od strachu’, ale jeszcze w cerk. slęką, ‘skrzywię’, nalęszti, ‘napiąć łuk’; z wokalizacją o p. łęk; lit. linkti i lenkti, ‘zginać’. Pień wybitnie litwo-słowiański, p. łąka, łuk; cerk. lęcati, lęczą, lęcaią, czes. léceti, léceji, ‘sidła stawiać’.