Słownik etymologiczny języka polskiego/koza

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

koza, kózka, kozica (‘giemza’, ‘sarna’), kozi, kozina; koza w najrozmaitszych znaczeniach: ‘działko’; ‘niedożynki na polu’; ‘dudy’; »koza w nosie« ; koza, ‘więzienie’, może tylko obcą klozę, ‘zamknięcie’ (Rej i i.) zastąpiła; koziarnia, koziarz; kozula, kozulka, rodzaj ‘wędki’. Złożenia: kozodój, tłumaczy ‘caprimulgus’ (‘lelek’); koziorożec w zodjaku, obok dawniejszego kozorożca; »kozowoński naród« (‘żydzi’); w nazwach miejscowych: Koziebrody i i. Prasłowiańskie; wszędzie tak samo i również z mnóstwem znaczeń obocznych, których nie powtarzamy; ograniczone do Słowiańszczyzny, wygląda na dowolną przestawkę z *ozka (możnaby jednak przypuścić i nowotwór z k-, niby rym do *oza, jak kość: ość, itp.), prasłowa aryjskiego, zachowanego przez Litwę: ożys, ‘kozieł’, prus. woze, lit, ożka, ‘koza’, ind. adża-, grec, aigis (egida, ‘tarcza Zeusa’). P. kozieł; kozera; kozik; kozub; kożuch; Kozodrza.