Słownik etymologiczny języka polskiego/harmonja
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
harmonja, harmonika, nazwa narzędzi muzycznych, niem. Zieh-harmonika (rozciągana), i »szklana harmonika«; od harmonji, ‘zgodności dźwięków’ (stąd harmonijny, dysharmonja): grec. harmoniā, od pnia ar- (arariskō, ‘zgadzam’, ‘spajam, łączę’), co i w naszem jarzmo (p.).
