Słownik etymologiczny języka polskiego/harnasz
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
harnasz, harnaszowy, przestarzałe, w 15. wieku (biblja) i w 16. ogólne, z niem. Harnasch i Harnisch; »pójdzie w harnaszu« (»zbrojno«, Leopolita), »harnaszowani szli« (»zbrojno«, Leopolita); może stąd i narzeczowe harnasić i harnasać, ‘tłuc się, hałasować’, harnaś, ‘herszt, zbój’(?). Słowo niem. z celt. o ‘zbroi żelaznej’, ograniczonej wkońcu do ‘pancerza’, franc. harnais, o ‘zbroi końskiej’.
