Słownik etymologiczny języka polskiego/harmider
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
harmider, w 17. wieku i armider, poprawniej (jeszcze r. 1605) charmider, ‘hałas’; rozeszło się w końcu 16. wieku na Ruś i Litwę, tam do dziś w różnych brzmieniach: armideris, armidelis, ermideris. Skrócone z nazwy »dołu rozbójniczego«, charami-deresz, gdzie podróżnych, kupców, posłów, na głównym trakcie do Carogrodu przez cały wiek 16. rozbijano; od poselstw polskich po tej drodze przeniesione na ‘zgiełk’, ‘napaść’, ‘bitkę, krwią opływającą’; zeszło wkońcu na ‘hałas’.
