Słownik etymologiczny języka polskiego/Piast
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron |
Piast, imię ojca Siemowita, chłopskie, rus. piest, ‘tłuczek’; piasta u koła (co oś ściska), narzeczowo piazda, jak i w słowieńskiem; od pchać (p.), przyrostek -t, a pień ze dwójgłoską (oi przechodzi w ě), u nas ie : ia; s ocalało przed spółgłoską, nie przeszło w ch; lit. piesta(s), ‘tłuczek’, pożyczka z ruskiego, ale pierwotne paisyti, ‘otłukiwać (jęczmień)’.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/Wikisource-logo.svg/17px-Wikisource-logo.svg.png)
Zobacz też: hasło „piast” w tym słowniku.