Słownik etymologiczny języka polskiego/piasek

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

piasek, piaskowy (pierwotne Pieskowa Skała, bez przegłosu), piaskowiec, piasczysty, piaseczny, piasecznica, piaseczniczka (rozpodobnione w piaselniczka); piaskarz; zgrubiałe: piach (tak jak Moch do Moskal). Prasłowiańskie; ind. pāmsu-, 'piasek', pāmsukās (liczba mn.), 'piasek', awest. pąsnu-, 'proch'. Brak w lit. i u innych Arjów; u wszystkich Słowian słowo to samo: cerk. pĕsŭk, czes. pisek, itd.; dalszy wywód (co do pnia) niepewny; co do różnicy w nosówce, por. słow. mądo i grec. mēdea, i podobne.