Posępny duch mój (Byron, 1895)

<<< Dane tekstu >>>
Autor	George Gordon Byron
Tytuł	Posępny duch mój
Pochodzenie	Melodye hebrajskie
Wydawca	S. Lewental
Data wyd.	1895
Druk	S. Lewental
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Adam M-ski
Tytuł orygin.	My soul is dark
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI  Cały zbiór Melodyj hebrajskich Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI  Cały zbiór Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI
Indeks stron

›››

[594]

IX. Posępny duch mój.

1.

Posępny duch mój... O niech twoja ręka
O struny harfy potrącić pośpieszy;
Niech z pod pieszczonych palców twych piosenka
Łagodnym szmerem ucho me ucieszy.
Jeśli w mém sercu tli choć skierka mała
Drogich nadziei — ten dźwięk ją dobędzie;
Jeśli łza jedna w tém oku została —
Spłynie — i mózgu palić już nie będzie...

2.

Lecz graj pieśń dziką, głęboką, co wzrusza,
Niech pierwszy akord weselem nie brzęknie:
Pomnij, minstrelu, łez żądna ma dusza,
Gdy łzy nie trysną — serce moje pęknie...
Ach, bo to serce zdawna bólu syte,
Bezsenne, milcząc znosiło swą nędzę;
Dziś czas już skończyć — niech pęknie rozbite,
Albo — niech pieśni ulegnie potędze^[1].

1. Podajemy odmiankę tego tłómaczenia, zastosowaną co do ilości rymów ściśle do oryginału:
    IX.
   Posępny duch mój... O niech pośpieszy
   Dotknąć strun lutni ręka twa biała;
   Niech cichym szmerem słuch mój ucieszy,
   Pieśń z pod pieszczonych palców rozbrzmiała.
   Jeśli w mém sercu jest choć skra mała
   Drogich nadziei dźwięk ją dobędzie:
   Jeśli łza jedna w oku została —
   Spłynie — i mózgu palić nie będzie.
    Lecz graj pieśń dziką, co głębią wzrusza
    Nie trąć w wesela nuty szalone;
    Pomnij, minstrelu, łez żądna dusza,
    Pierś pęknie jeśli nie trysną one.
    To serce z dawna bólem pojone
    Bezsenne, milcząc niosło swą nędzę;
    Czas skończyć — niech już pęknie skruszone,
    Lub niech ulegnie pieśni potędze.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: George Gordon Byron i tłumacza: Zofia Trzeszczkowska.