Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie/Żaba

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Bazyliszek Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie • 96. Żaba • Lucjan Siemieński Lipa
Bazyliszek Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie
96. Żaba
Lucjan Siemieński
Lipa

Nad Prutem mieszkała niewiasta, na którą czarownica z gór nasłała żabę. Żaba ta skakała w jéj ślady, skrzecząc ustawicznie. Niewiasta prześladowana, a w ciemię niebita i znająca się na tém, wiedziała, że zabijając żabę, śmierć na siebie, poprzedzoną długą chorobą, sprowadzi. Pochwyciła więc żabę, uwiązała w weretę, co piec zatykają, i zawiesiła w kominie, podkurzając skrzeczącą wiorami, uzbieranymi z dziewięciu podwórzy, z siedmiu grobów i dróg rozstajnych. Zaledwie nanieciła dymny ogień po północy, przyszła czarownica, prosząc, aby ją wpuściła do izby, pod pozorem, że chce pożyczyć garczek kapusty: ale odpędzona, razem z żabą usychała i wkrótce po swojém nasłańcu umarła.