Pieśni ofiarne/20

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Rabindranath Tagore
Tytuł Pieśni ofiarne
Data wydania 1918
Wydawnictwo E. Wende i Spółka
Druk Wł. Łazarski
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Józef Jankowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tomik
Pobierz jako: Pobierz Cały tomik jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tomik jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tomik jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron


20.

Tę, która w głębiach pozostała bytu
Mojego, w zmierzchach jawy i zachwytu,
Tę, która nigdy, nigdy swej zasłony
Nie odchyliła w ranek rozświetlony:

Tę w darze Tobie ostatnim, mój Boże,
Zamkniętą w pieśni mej ostatniej złożę.

Próżno ją mową zaklinałem różną,
Rozum wyciągał ramiona napróżno...

Schodziłem kraje, przerżnąłem wód fale,
W sercu ją mego serca nosząc stale, —
Krążyły wokół niej, jak pszczół rój złoty,
Mojego życia upadki i wzloty.

Ponad me myśli i ponad me czyny,
Ponad marzenia i snów mych wyżyny,
Wyniosła swoje królewskie znamiona,
Zawsze samotna i niedosiężona.


Wielu do drzwi mych stukało tułaczy,
Pytając o nią, — wracali w rozpaczy.

Niemasz człowieka ze swoją tęsknicą,
By ją obaczył kiedy licem w lico —
I tak samotna pozostała, Panie,
Oczekująca na Twe zmiłowanie.





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Rabindranath Tagore i tłumacza: Józef Jankowski.