Panie co do sadu iednego prosiły

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Autor Mikołaj Rej
Tytuł Panie co do sadu iednego prosiły
Pochodzenie „Figliki“
wydanie z r. 1574
Wydawca Wiktor Wittyg
Data wyd. reprint 1905
Druk Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI 
Indeks stron
 

Pánie co do ſádu iednego prośiły.

PAnie rymem iednemu liſtek nápiſáły,
Ze rozlicżnych owocow przeń nágotowáły.
On też tákże odpiſał, moie miłe duſzki,
Wiecie że też u mnie fą, Orzechy i Gruſzki.
Ale wy mnie zgotuycie s kołderką poduſzki,
Przy niey iákiey Dorotki, á chociay Máruſzki.
A to mi ucżynicie iáko wierne ſłuſzki,
Wiecie żem ia nie pyſzny, máło dbam o pſtruſzki.



 

Panie co do sadu iednego prosiły.

PAnie rymem iednemu listek napisały,
Ze rozlicznych owocow przeń nagotowały.
On też także odpisał, moie miłe duszki,
Wiecie że też u mnie fą, Orzechy i Gruszki.
Ale wy mnie zgotuycie s kołderką poduszki,
Przy niey iakiey Dorotki, a chociay Maruszki.
A to mi uczynicie iako wierne słuszki,
Wiecie żem ia nie pyszny, mało dbam o pstruszki.






Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Mikołaj Rej.