Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa/Któż mnie pocieszy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Któż mnie pocieszy w biedzie i frasunku?
Kto w utrapieniu doda mi ratunku?
Wszakże Twa tylko, miłosierny Boże,
Najświętsza dobroć ratować mnie może
I dodać pomocy.

Za nic światowe ukontentowania,
Które częstokroć czynią narzekanie;
Za nic rozkosze u uciechy świata,
Na których ludzie trawią dnie i lata,
A te ich zgubą.

Ludzka się przyjaźń częstokroć rozdziela,
W nieszczęściu trudni znaleźć przyjaciela;
W szczęściu się każdy przyjacielem staje,
W nieszczęściu żaden pomocy nie daje,
Jeszcze się naśmiewa.

Więc ja, mój Jezu, do nóg Twych upadam,
W Tobie nadzieję jedyną pokładam,
Chciéj mnie pocieszyć w utrapieniu mojém
Albowiem ufam w miłosierdziu Twojém,
Litościwy Jezu.

O Matko Boska, Ty najięcéj możesz
Po Bogu, komy zechcesz, dopomożesz;
Dopomóż i mnie, nim zawrę powieki,
Nie daj zaginąć duszy méj na wieki,
Ratuj mię, Maryo! Amen.


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).