Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa/Boże w dobroci nigdy nie przebrany

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Boże w dobroci nigdy nie przebrany!
Żadnym językiem niewypowiedziany;
Ty jesteś godzien wszelakiéj miłości;
Poszanowania, chwały, uczciwości.

Ciebie chcę, pragnę i ważę samego,
Nad wszystkie dobra Tyś u serca mego
Najwyższe dobro, Tyś w najwyższéj cenie,
Sam jeden u mnie nad wszystko stworzenie.

Choćby śmnie nigdy za grzechy mój Panie!
Nie karał, przecież żałowałbym za nie:

A żałowałbym dla tego samego,
Żem Cię obraził Pana tak dobrego.

Więc o mój Boże! i teraz żałuję,
Dla tego, że Cię nad wszystko miłuję;
I to u siebie statecznie stanowię,
Że grzechów moich nigdy nie ponowię.

Mam mocną wolą spowiadać się szczerze,
I zawsze trzymać z Tobą to przymierze;
Co gdy uczynię, spodziewam się Ciebie
Widzieć z radością, i żyć z Tobą w niebie.

O Boże dobry! Boże litościwy!
Racz być méj duszy nędznéj miłościwy;
Jakeś ją stworzył, pomóż do zbawienia,
Użycz swéj łaski, broń od potępienia.


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).