Czarna niewiasta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Heinrich Heine
Tytuł Czarna niewiasta
Pochodzenie Rymy i Rytmy. Tom III
cykl Z pieśni Łazarza
Data wydania 1900
Wydawnictwo Jan Fiszer
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Leo Belmont
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tom III
Indeks stron

2.

Czarna niewiasta czule mą głowę
Do swojej piersi tuliła;
Ach, moje włosy tam posiwiały,
Gdzie się jej łza potoczyła.

I całowała mnie, ażem osłabł,
Aż moje oczy oślepły,
Rdzeń z pacierzowej kości wyssała,
Napiła się krwi mej skrzepłej…

I odtąd ciało moje jest trupem,
Co w wnętrzu swem więzi ducha:
Nieraz on buntem grozi, szaleje
I przekleństwami wybucha.

Bezsilny duchu! toć muszki nawet
Twa groźna klątwa nie spłoszy;
Znoś los i ucz się beczeć łagodnie,
W modlitwie szukaj rozkoszy


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Heinrich Heine i tłumacza: Leopold Blumental.