Chłop co sie mydłem leczył

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Mikołaj Rej
Tytuł Chłop co sie mydłem leczył
Pochodzenie „Figliki“
wydanie z r. 1574
Wydawca Wiktor Wittyg
Data wydania reprint 1905
Druk Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Indeks stron

Chłop co ſie mydłem lecżył.

CHłopu ná dycháwicę Migdały kazáli,
Jeść, dał ná nię ſąſiádom, co k targu iecháli.
Chłop áby nie zábacżył, Migdał Migdał mowi,
Potym ná łeb we błoto przepádnie Koniowi.
Y zápomni Migdału, więc mu mydłá kupił,
Przyiechwſzy do domu w piwo mu náłupił.
Chłopiſko blwáło ſráło, káſzláło pierdziáło,
Y pozbył dycháwice, choć bárzo ſmierdziáło.

[1]



Przypisy

  1. Przypis własny Wikiźródeł We współczesnej transkrypcji:

    Chłop co sie mydłem leczył.

    Chłopu na dychawicę Migdały kazali,
    Jeść, dał na nię sąsiadom, co k targu iechali.
    Chłop aby nie zabaczył, Migdał Migdał mowi,
    Potym na łeb we błoto przepadnie Koniowi.
    Y zapomni Migdału, więc mu mydła kupił,
    Przyiechwszy do domu w piwo mu nałupił.
    Chłopisko blwało srało, kaszlało pierdziało,
    Y pozbył dychawice, choć barzo smierdziało.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Mikołaj Rej.