Śpiewnik kościelny/Boże którego serce się unosi

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Boże którego serce się unosi
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały rozdział Pieśni Przygodne III
Pobierz jako: Pobierz Cały rozdział Pieśni Przygodne III jako ePub Pobierz Cały rozdział Pieśni Przygodne III jako PDF Pobierz Cały rozdział Pieśni Przygodne III jako MOBI
Indeks stron

PIEŚŃ IV.
O błogosławieństwo Kraju.



\relative c' {
   \clef tenor
   \key f \major
   \time 2/4

   \autoBeamOff

   \stemUp  a4( \grace g8 ) \stemDown bes8 \stemUp g | f[ g16 a] c,4 | d8 f e g | g4 f \bar ":|" \break
   g4 a8. f16 | a4 g | \stemDown bes8. a16 c8 a | \stemUp a4 g | \break
   f4 e8 f | d4 \stemDown d' | c \stemUp e,8 g | g4 f \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Bo -- że któ -- re -- go do -- broć się u -- no -- si,
Wy -- słu -- chaj mo -- dły któ -- re ten lud czy -- ni,
W_two -- jej świą -- ty -- ni, w_two -- jej świą -- ty -- ni.
} }
\addlyrics { \small {
Gdy cię cno -- tli -- we ser -- ce o co pro -- si:
} }


Boże którego dobroć się unosi,
Gdy cię cnotliwe serce o co prosi:
Wysłuchaj modły które ten lud czyni,
W twojej świątyni, w twojej świątyni.

Błogosław Panu który nami włada,
Niech tron swych ojców szczęśliwie posiada:
Na szczęściu ludu niech swą wielkość kładzie,
W męztwie i radzie.

Niechaj pobożność krwi jego nie ginie,
Co wzorem cnoty w dziejach świata słynie:
By dobrych Królów wiekopomna chwała,
W wnukach została.

Błogosław Panie i temu rządowi,
Który złe znosi, a dobre stanowi:
W pracy, gdzie idzie o szczęśliwość ludu,
Niech nie zna trudu.

Męztwu wojsk naszych daj ogromne siły,
By sławę ojców swoich odnowiły:
Niech w nich najezdnik odpór znajdzie wszędzie,
W swoim zapędzie.

Niech się na ziemi tej zbrodzień nie rodzi,
Co depcząc prawa szczęściu braci szkodzi:
Zdradą i fałszem żyjąc nie-spokojny,
Krwi chce i wojny.

Pokój wam daję, wyrzekłeś to Panie,
Niech głos ten prawem dla świata zostanie:
By zgoda sprzęgła sąsiedzkie narody,
Wśród ich swobody.

Kazałeś ziemi aby nas karmiła,
Deszcz i pogodę twa ręka przesyła:
Niech więc z jej daru, rolnik chleb swój kraje,
I nędznym daje.

Tak obdarzeni twojemi łaskami,
Prosim cię Panie z pokorą i łzami:
Odpuść nam winy, niech nas w dobrym stanie,
Wieczność zastanie.





Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).