Śpiżarnia i zapasy zimowe/Kawior domowy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Marta Norkowska
Tytuł Śpiżarnia i zapasy zimowe
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1925
Druk Zakł. Graf. „NASZA DRUKARNIA“
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron

12.Kawior domowy. Na wiosnę, gdy dużo jesiotrów, można sobie smaczny kawior z ikry przyrządzać. Ikrę, zupełnie świeżą, w całym kawale, moczyć przez 3—4 godziny w roztworze soli: 5 funt. na 4 kwarty wody. Następnie trzeba sobie przygotować ramkę kwadratową, obciągniętą siatką z grubych szarych nici. Ramkę ustawia się nad sitem, które oparte jest na misce z lodem, ważną bowiem rzeczą jest przy tej robocie zimna temperatura. Ikrę kładzie się na siatce i lekko rękoma przeciera ziarnka, które, oczyszczone z błonki, spadają na sito. Gdy wszystka przetarta, rozkłada się ją na sicie, przesypuje solą, a gdy zbyteczna wilgoć spłynie, zdejmuje się ikrę i układa w garnek lub baryłkę dębową. Z wierzchu jeszcze należy solą posypać i naczynie szczelnie zamknąć, nakryć papierem pergaminowym, umaczanym w oliwie. Trzymać w miejscu chłodnem.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Marta Norkowska.