Strona:Z teki Chochlika (Piosnki i żarty).djvu/047

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.



KUZYNKA.
Nowella.

I.


Przeklęty świat i los przeklęty,
Co tak rozdzielił nasze drogi,
I zatruł kwiat mych uczuć święty
I lilje — w dzikie zmienił głogi!


Przeklęta wdzięków Twych ponęta
Co serce me zraniła srodze,
I węzeł krwi ten, co nas pęta,
I — zbrodnię w naszej stawi drodze!


Przeklęta duszy Twej niewinność,
Co wiecznie kusi mą nieśmiałość,
I ta — co dzieli nas powinność,
I ta — co zbliża poufałość!