Strona:Z niwy śląskiej.djvu/178

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ANIOŁ STRÓŻ.

Matka na ręce dziecinę bierze,
Tuli do tona i pieści,
Każdego kroku słabego strzeże
Od nieszczęść i od boleści.

A gdy znów samo wybiegnie z chatki
Zrywać kwiateczki na łączkę,
Wtedy stróż anioł, siostrzyca matki,
Bierze go lekko za rączkę.

I nad przepaścią i nad padołem,
Nad brzegiem głębokiej wody
Idzie dziecina z swoim aniołem
Wolna od wszelkiej przygody.
 
Gdy na młodzieńca wyrośnie z laty
Dziecię i w Boży świat ruszy,
Idzie i ani ot z nim z ojców chaty
I strzeże serca i duszy.