Strona:Wybór sonetów Szekspira, Miltona i lorda Bajrona.pdf/29

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


27)
V.

Zmordowany pracami, rzucam się na łoże,
Słodkie wytchnięcie, członkom strudzonym nie mało.
Wtenczas się zaczynają méj duszy podróże,
Ona silnie pracuje, gdy spoczywa ciało.

Wtenczas myśl ma, chociażem od ciebie daleko,
Odprawuje pielgrzymkę do twéj lubéj schrony;
Widzę ciebie wzniesioną i drżącą powieką,
Jako widzi ciemnoty, wzroku pozbawiony.

I dusza moja goni, za łudząca marą,
Co w grubych cieniach świeci slepemu wzrokowi;
Wiszącemu na łonie nocy brylantowi
Podobnaś, który blaskiem piększy twarz jéj starą.
Tak ma dusza, me ciało i nocy i dniowi,
Dla ciebie i dla siebie, stają się ofiarą.