Strona:Symfonie Anielskie Jana Karola Dachnowskiego.djvu/10

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    — 10 —

    Robak chytry zwiódł mężatkę,
    Za tę winę sam wpadł w klatkę.
    Bo mu głowę podeptała,
    Która od wieku przyść miała,

    Białogłowa.
    15 

    Czego dawno pożadali
    Cni ojcowie, oglądali,
    I już dziś są wypełnione
    Od proroków objaśnione

    Święte słowa.
    20 

    Dziś we żłobie odpoczywa,
    Z nieba zszedszy, prawda żywa.
    Które nie będzie zawarte,
    Owszem na wieki otwarte,

    Że Zbawiciel
    25 

    Od aniołów ogłoszony,
    Z Panny w stajni narodzony,
    Skąd wesele nam przynosi,
    Miły pokój ludziom głosi

    Odkupiciel.
    30 
    Symfonia trzecia.

    Niesłychana to nowina:
    Porodziła Panna Syna
    Dla ziemskiej włości
    Z wiecznej miłości.

    Okazała niebieskiego
    35 

    Pana stworzenia wszytkiego
    Nam Zbawiciela.
    Odkupiciela.