Strona:Sałaty i sałatki.djvu/30

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.

układać warstwami na kryształowej kompotjerze, przesypując cukrem, najlepiej pudrem, bo się łatwiej rozpuszcza. Trzymać go godzin kilka, od czasu do czasu mięszając lub polewając syropem. Kto lubi sałatkę ostrzejszą w smaku, może ją przed podaniem polać kieliszkiem araku lub rumu. W taki sam sposób można zrobić sałatkę z jabłek lub melona, każdego oddzielnie. Sałatkę z jabłek, jako mających słaby aromat, można posypać utartą na tarce skórką cytrynową.
80.SAŁATA Z ANANASA. Z obranego i pokrajanego w cienkie płatki ananasa, robi się zupełnie tak samo, jak z pomarańczy, nie mięszając jednak żadnego likieru, gdyż ananas ma własny, wyborny aromat. Bardzo elegancki sposób podania tej sałaty, odpowiedni do dużych przyjęć jest następujący: z dużego ananasa ściąć wierzch, ostrą łyżką wydrążyć cały miąższ, pozostawiając tylko cienkie ścianki, uważając, aby jej jednak nie przedziurawić nigdzie. Drobno pokrajany ananas zmięszać z cukrem, włożyć napowrót do wydrążonej skórki, postawić na godzin kilka na chłodzie. W bloku lodu wydrążyć otwór, umocować w nim ananas, wlać kieliszek szampana lub reńskiego wina, wymięszać, pokryć wierzchem z zieloną kitą i podać. Ponieważ przez dodanie cukru i wina sałatki dużo przybywa, można po wyczerpaniu jednej jej porcji, nałożyć oddzielnie na lodzie zastudzoną resztę. Odmianę tej sałatki może stanowić zmięszanie ananasa, cukru i poziomek leśnych, w takim razie z jednego ananasa mamy tyle sałaty, że możemy go napełnić prawie trzy razy.


Sałaty i sałatki p30.png