Strona:Poezye Konstantego Piotrowskiego.djvu/227

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Pożegnanie XIĘSTWA DYMITROSTWA
CZETWERTYŃSKICH.

Żgnam Was mych łez strumieniem,
Żegnam Was s tą Czułością, jaką dla Was mieszczę;
Dobroci Waszej, ciągłem zajęty wspomnieniem,
Z boleścią — żegnam Was jeszcze.

—  ☼☼☼  —

Jak człowiek z własném czuciem doświadcza swą siłę,
Jak go drogo kosztują nauka i chwała!