Strona:Poezye (Odyniec).djvu/180

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    Świat bałwochwali wdzięk twego oblicza,
    Miłość twa świat ten zdobi i odradza.
    Lecz świętych uczuć pokora dziewicza!... —
    Gdzież, jeśli nie w niéj, ta moc tajemnicza,
    Co raj do serca, duszę w raj wprowadza? —

    O! i na ziemi raj kwitnął do pory,
    Aż się niewieście duch Pychy objawił. —
    I gdy świat Litość ogarnęła z góry:
    W duszy Maryi tchnął wprzód wzór Pokory,
    Nim się narodził z niéj Ten, co świat zbawił.

    1867.