Strona:Poeci angielscy (Wybór poezyi).djvu/172

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
—   164   —
ΖΩΗ ΜΟΥ, ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ.
 

Dziewczę z Aten, czeka łódź:
Ty mi serce moje zwróć!
Albo weź mi wszystko już,
Co zostało z życia burz.
Nim odpłynę, słuchaj — o!:
Ζώη μοῦ, σάς ἀγαπῶ.

Na rozwiany, sypki włos,
Pieszczon wiewem morskich ros,
Na tych powiek ciemny skraj,
Całujący lic twych maj,
Na tych sarnich źrenic szkło,
Ζώη μοῦ, σάς ἀγαπῶ.

Na tęsknotę żarnych warg,
Na ten wzrost, na smukły kark,
Na to, co nam mówił kwiat
W słowach, których nie zna świat,
Na miłości raj i zło,
Ζώη μοῦ, σάς ἀγαπῶ.

Dziewczę z Aten! Czas mi, czas!
Cóż rozdzielić może nas?
Do stambulskich spieszę bram,
Lecz tu serce swoje mam!
Kto mi cię zabierze, kto?
Ζώη μοῦ, σάς ἀγαπῶ.


Poeci angielscy - Grafika na koniec utworu.png