Strona:PL Zuzanna Ginczanka - O centaurach.djvu/36

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    DEKLARACJA


    Teza

    Zwierzęta o szorstkich językach poznały zaprawdę smak.
    Wilki miłosne i głodne pełne są wiedzy i doznań.
    Oto jest chwila obecna:
    owady drążą ją w bzach,
    osy o żądłach ostrych wwierciły się w słodycz do dna.
    Na rożnie obraca się ziemia — wonna jelenia pieczeń,
    słońce smolnem ogniskiem rumieni przypieka znak.
    O uczto mięsożernych!
    Czujne na głody odwieczne
    zwierzęta o szorstkich językach poznały zaprawdę smak.

    Antyteza

    Ludzie o mięśniach zwiotczałych znają posmak i przedsmak.
    Posmak — historja starców.
    Przedsmak — łuna proroków.
    A smaku miąższ miazgomózgi, czereśnia ciepła i cierpka
    i śliwa zmiękła od soku daleko rosną za oknem.
    (Historja: „o wiosno ludów, rewolto jak leśny pożar,
    o roku czterdziesty ósmy szumiący i niezatarty!“
    Proroctwo: „o wiosno kolonij, wiosno kwitnąca na morzach,
    w czterdziestym ósmym roku przyjdziesz pożogą afryk!“)