Strona:PL Z bratniej niwy.djvu/89

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    ŻYCIA NIE ZAZNAŁ.

    Życia nie zaznał ten uroku,
    Kto nie miał nigdy gorzkich dni
    I chwil radości, gdy łza w oku,
    Jako na kwiatach rosa lśni.

    Ach! tylko ten, kto w długiej nocy
    Czuwając, snuje się jak cień,
    Wie co to wykrzyk pełen mocy,
    Wyrwany z piersi: „Dzień już, dzień!“

    Kto przetrwał burze, wir cyklonów,
    Kiedy w zwątpieniu gnie się duch,
    Temu wieczorne echa dzwonów
    Lubą melodyą pieszczą słuch.

    Za dniem minionym ócz nie łzawi,
    Lecz zapatrzony w mroków toń,
    Zgasłemu światłu błogosławi
    I do spoczynku kłoni skroń.


    Z bratniej niwy ornament 3.png