Strona:PL Wyspiański - Legenda.djvu/70

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.
TUROŃ
(tańczy, okręcając się w kółko)
(kłania się trupowi)
(przystanął)
CHÓR
(osadza trupa, jako jeźdźca)
(na barach turonia.)
(Klaskają w dłonie)
ŚPIEWKA.

1.  Laj, konikiem laj,
objedź cały kraj,
jak szeroki, jak daleki,
poprzez góry, lasy, rzeki;
na gęślikach graj.

2.  Koniczek nie leń,
goni własny cień,
po za rzeki, góry, lasy,
obiecuje złote czasy,
obiecuje maj.

3.  Laj konikiem, laj
hulaj, kołysz, graj;
turoń jedzie, turoń skoczy
a ty stary zamruż oczy,
drogę lejcom zdaj....

4.  Ciesiu, ciesiu laj,
krokiem uleć staj,
zawiązanych oczu dwoje,
cięgiem lecę, w miejscu stoję;
kędyż ten twój maj — — ?