Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0967

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


28.I przybliżyli się ku miasteczku, do którego szli, a on okazował, jakoby daléj miał iść.

29.I przymusili go, mówiąc: Zostań z nami; boć się ma ku wieczoru, i dzień się już nachylił. I wszedł z nimi.

30.I stało się, gdy siedział z nimi u stołu, wziął chleb i błogosławił i łamał i podawał im.

31.I otworzyły się oczy ich, i poznali go: a on zniknął z oczu ich.

32.I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił w drodze i Pisma nam otwierał?

33.A wstawszy téjże godziny, wrócili się do Jeruzalem i znaleźli zgromadzonych jedenaście i tych, którzy z nimi byli,

34.Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Symonowi.

35.A oni powiadali, co się działo w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

36.A gdy to mówili, stanął Jezus w pośrodku ich, i rzekł im: Pokój wam! Jam jest, nie bójcie się. [1]

37.A strwożeni i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

38.I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, a myśli wstępują do serc waszych?

39.Oglądajcie ręce moje i nogi, żeciem Ja tenże jest, dotykajcie się i przypatrujcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że Ja mam.

40.A rzekłszy to, ukazał im ręce i nogi.

41.A gdy oni jeszcze nie wierzyli i dziwowali się od radości, rzekł: Macie tu co jeść?

42.A oni mu dali sztukę ryby pieczonéj i plastr miodu.

43.A gdy jadł przed nimi, wziąwszy ostatki, dał im.

44.I rzekł do nich: Te są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musiało wypełnić wszystko, co napisano jest w zakonie Mojżeszowym i w prorocech i w Psalmiech o mnie.

45.Tedy im zmysł otworzył, żeby rozumieli Pisma,

46.I rzekł im: Iż tak jest napisano i tak było potrzeba, aby Chrystus ucierpiał i wstał od umarłych dnia trzeciego, [2]

47.A żeby była przepowiadana w imię jego pokuta[3] i odpuszczenie grzechów po wszystkich narodziech, począwszy od Jeruzalem.

48.A wy jesteście świadkami tego. [4]

49.A Ja posyłam obietnicę Ojca mego na was, a wy siedźcie w mieście, aż będziecie obleczeni mocą z wysokości. [5]

50.I wywiódł je z miasta do Bethanii, a podniósłszy ręce swe, błogosławił im.

51.I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi i był niesion do nieba. [6]

52.A oni pokłon uczyniwszy, wrócili się do Jeruzalem z weselem wielkiem.

53.I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga.



  1. Marc. 16, 14. Jan. 20, 19.
  2. Psal. 18, 8.
  3. t. j. dosłownie: w imię jego upamiętanie.
  4. Dzie. 1, 8.
  5. Jan. 14, 26.15, 26. Dzie. 1, 4.
  6. Marc. 16, 19. Dzie. 1, 9.