Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0938

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


4.Jako wszedł do domu Bożego i wziął chleby pokładne i jadł i dał tym, którzy z nim byli, których nie godzi się jeść, jedno tylko kapłanom? [1]

5.I mówił im: Że Syn człowieczy jest Panem i szabbatu.

6.Stało się téż i w drugi szabbat, że wszedł do bóżnice i uczył. A był tam człowiek, a ręka prawa jego była uschła. [2]

7.I podstrzegali Doktorowie i Pharyzeuszowie, jeźliby w szabbat uzdrawiał, aby naleźli, o coby nań skarżyli.

8.A on wiedział myśli ich i rzekł człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wstań, a stań w pośrodku. I powstawszy, stanął.

9.I rzekł do nich Jezus: Pytam was, jeźli się godzi w szabbaty dobrze czynić czyli źle? duszę zachować czyli zatracić?

10.A pojrzawszy po wszystkich, rzekł człowiekowi: Wyciągnij rękę twoję! i wyciągnął. I przywrócona jest ręka jego.

11.A oni napełnili się szaleństwa i namawiali się, coby uczynić Jesusowi.

12.I stało się w one dni, odszedł na górę modlić się, i nocował na modlitwie Bożéj.

13.A gdy był dzień, przyzwał uczniów swych i wybrał z nich dwunaście, które téż nazwał Apostoły: [3]

14.Symona, którego nazwał Piotrem, i Andrzeja, brata jego, Jakóba i Jana, Filipa i Bartłomieja;

15.Mateusza i Tomasza, Jakóba Alpheuszowego, i Symona, którego zowią Zelotem,

16.I Judę Jakóbowego, i Judasza Iszkaryota, który był zdrajcą.

17.A szedłszy z nimi, stanął w polu, i rzesza uczniów jego, i mnóstwo wielkie ludu ze wszystkiéj Żydowskiéj ziemie i z Jeruzalem i z pomorza i Tyru i Sydonu.

18.Którzy byli przyszli, aby go słuchali, i byli uzdrowieni od niemocy swoich. I którzy nagabani byli od duchów nieczystych, uzdrawiani byli.

19.I wszystka rzesza pragnęła się go dotknąć; albowiem moc wychodziła od niego i uzdrawiała wszystkich.

20.A on podniósłszy oczy na ucznie swoje, mówił: Błogosławieni ubodzy; bo wasze jest królestwo Boże. [4]

21.Błogosławieni, którzy teraz łakniecie; bo będziecie nasyceni. Błogosławieni, którzy płaczecie teraz; bo się śmiać będziecie. [5]

22.Błogosławieni będziecie, gdy was będą nienawidzieć ludzie i gdy was wyłączą i będą sromocić, a imię wasze wyrzucać jako złe, dla Syna człowieczego. [6]

23.Weselcie się dnia onego i radujcie się; bo oto zapłata wasza jest obfita w niebie; bo wedle tego prorokom czynili ojcowie ich.

24.Wszakże biada wam bogaczom; bo macie pociechę waszę. [7]

25.Biada wam, którzyście się nasycili; albowiem łaknąć będziecie. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie; bo będziecie narzekać i płakać. [8]

26.Biada, kiedy o was dobrze mówić będą ludzie; bo wedle tego czynili fałszywym prorokom ojcowie ich.

27.Ale wam powiadam, którzy słuchacie: Miłujcie nieprzyjacioły wasze, czyńcie dobrze tym, co was nienawidzą. [9]

28.Błogosławcie tym, co was przeklinają, a módlcie się za tymi, którzy was potwarzają.

29.I kto cię bije w policzek, nastaw i drugiego, a temu, któryćby brał płaszcz, i sukniéj nie zbraniaj. [10]

30.I każdemu, któryby cię prosił, daj, a kto bierze, co twojego jest, nie upominaj się.

31.A jako chcecie, aby wam ludzie czynili, także im i wy czyńcie. [11]

32.A jeźli miłujecie te, którzy was miłują, co za dziękę macie? albowiem i grzesznicy miłują, co ich miłują. [12]

33.A jeźli dobrze uczynicie tym, którzy wam dobrze czynią, co za dziękę macie? albowiem i grzesznicy to czynią.

  1. 1. Król. 21, 6. Exod. 29, 32. Lev. 8, 31.24, 9.
  2. Matth. 12, 10. Marc. 3, 1.
  3. Matth. 10, 1. Marc. 3, 13.6, 7.
  4. Matth. 5, 2.
  5. Isai. 61, 3. — 65, 31. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd – odwołanie do nieistniejącego wersetu. Być może chodzi o Isai. 65, 19.) — 66,10.
  6. Matth. 5, 11.
  7. Amos 6, 1.
  8. Isai. 65, 13.
  9. Matth. 5, 44.
  10. Matth. 5, 39. 1.Kor. 6, 7. Matth. 5, 40.
  11. Matth. 7, 12.
  12. Matth. 5,46.