Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0750

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


serce twe przed obliczem Pańskiem, podnieś ku niemu ręce twoje dla dusze dziatek twych, które omdlały od głodu na rogu wszech ulic.

20.RESZ. Wejrzyj, Panie! a obacz, kogoś tak obrał jako winnice? a więc będą jeść niewiasty płód swój, dzieci małe na piędzi? a więc ma być zakit w świątyni Pańskiéj kapłan i prorok?

21.SZYN. Leżeli na ziemi na ulicy dziecię i starzec, panny moje i młodzieńcy moi polegli od miecza, pobiłeś w dzień zapalczywości twojéj, pomordowałeś a nie zmiłowałeś się.

22.TAU. Przyzwałeś jako na dzień uroczysty, którzyby mię straszyli zewsząd, a nie było w dzień zapalczywości Pańskiéj, ktoby uszedł a został: którem ja wychowała i wyżywiła, nieprzyjaciel mój wyniszczył je.


Rozdział III.

1.ALEPH. Jam mąż widzący ubóstwo moje w rózdze zagniewania jego.

2.Aleph. Zaprowadził mię i zawiódł do ciemności, a nie do światłości.

3.Aleph. Tylko się na mię obrócił, i obraca rękę swą przez wszystek dzień.

4.BETH. Starą uczynił skórę moję i ciało moje, połamał kości moje.

5.Beth. Obudował około mnie, i ogarnął mię żółcią i pracą.

6.Beth. W ciemnościach posadził mię, jako umarłe wieczne.

7.GIMEL. Obudował przeciwko mnie, żebych nie wyszedł, obciążył okowy moje.

8.Gimel. Ale i gdy wołać będę i prosić, odrzuci modlitwę moję.

9.Gimel. Zagrodził drogi moje kamieniem kwadratowym, ścieżki moje wywrócił.

10.DALETH. Stał mi się niedźwiedziem zasadzonym, lwem na skrytych miejscach.

11.Daleth. Ścieżki moje wywrócił i połamał mię, uczynił mię spustoszoną.

12.Daleth. Wyciągnął łuk swój i postawił mię jako cel strzale.

13.HE. Wystrzelił w nerki moje, córki sajdaka swego.

14.He. Stałem się naśmiewiskiem wszystkiemu ludowi memu, pieśnią ich przez wszystek dzień.

15.He. Napełnił mię gorzkościami, opoił mię piołunem.

16.VAU. I połamał do jednego zęby moje, nakarmił mię popiołem.

17.Vau. I odepchniona jest od pokoju dusza moja, zapomniałem dobra.

18.Vau. I rzekłem: Zginął koniec mój i nadzieja moja od Pana.

19.ZAJIN, Wspomnij na ubóstwo i na przestępstwa moje, na piołun i na żółć.

20.Zajin. Pamięcią pomnieć będę, i uschnie we mnie dusza moja.

21.Zajin. To wspominając w sercu mojem, dlatego nadzieję mieć będę.

22.CHETH. Miłosierdzia Pańskie, żeśmy nie zniszczeli; bo nie ustały litości jego.

23.Cheth. Nowe rano, wielka jest wiara twoja.

24.Cheth. Działem moim Pan, rzekła dusza moja, dlatego nań czekać będę.

25.TETH. Dobry jest Pan nadzieję mającym w nim, duszy szukającéj go.

26.Teth. Dobrze jest czekać z milczeniem zbawienia Bożego.

27.Teth. Dobrze jest mężowi, gdy nosi jarzmo od młodości swojéj.

28.JOD. Siędzie sam a milczeć będzie; bo poniósł na sobie.

29.Jod. Położy w prochu usta swe, owaby była nadzieja.

30.Jod. Nadstawi bijącemu go czeluści, nasycon będzie urągania.

31.KAPH. Bo nie odrzuci Pan na wieki.

32.Kaph. Bo jeźli odrzucił, i zmiłuje się według mnóstwa miłosierdzia swego.

33.Kaph. Bo nie uniżył z serca swego i odrzucił syny człowiecze.

34.LAMED. Aby ztarł pod nogami swemi wszystkie więźnie ziemskie:

35.Lamed. Aby nachylił sądu męża przed obliczem Najwyższego: