Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0513

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


gorzkości swojéj: pójdą i przyjdą nań straszliwi.

26.Wszystkie ciemności skryte są w tajnikach jego: pożre go ogień, którego nie podniecają, będzie trapion zostawiony w przybytku swoim.

27.Odkryją niebiosa nieprawości jego, a ziemia powstanie przeciw jemu.

28.Odkryty będzie wynik domu jego, ściągniony będzie w dzień zapalczywości Bożéj.

29.Tenci jest dział człowieka niezbożnego od Boga: i dziedzictwo słów jego od Pana.


Rozdział XXI.

Job uprosiwszy pomilczenie, dochodzi przyczyny, czemu grzesznicy przez wszystek żywot swój na wszem pofortunieniu bywają: na koniec odpowiada, że je Pan Bóg na dzień zatracenia chowa, a tem zbija fałeszną pociechę przyjaciół swoich.


A odpowiadając Job, rzekł:

2.Słuchajcie, proszę, mów moich, a czyńcie pokutę.

3.Znoście mię, a ja mówić będę: a po moich słowach, będzieli się zdało, śmiejcie się.

4.Izali przeciwko człowiekowi jest gadanie moje, abych się słusznie smucić nie miał?

5.Patrzcie na mię i zdumiejcie się, a włóżcie palec na usta wasze.

6.I ja, gdy wspomnię, lękam się, a wstrząsa drżenie ciało moje.

7.Przeczże tedy niepobożni żywią, podniesieni są i zmocnieni bogactwy? [1]

8.Nasienie ich trwa przed nimi, bliskich gromada i wnuków przed ich oczyma.

9.Domy ich przespieczne są i spokojne, i niemasz rózgi Bożéj nad nimi.

10.Krowa ich poczęła a nie poroniła: jałowica się ocieliła a płodu swego nie stradała.

11.Wychodzą dziatki ich jako trzody, a maluczkie ich igrając skaczą.

12.Trzymają bęben i arfę i weselą się przy głosie muzyki.

13.Prowadzą w dobrach dni swoje, a we mgnieniu oka do piekła zstępują.

14.Którzy mówili Bogu: Idź precz od nas: i wiadomości dróg twoich nie chcemy.

15.Któż jest Wszechmogący, żebyśmy mu służyli? a co nam pomoże, choćbyśmy się mu modlili? [2]

16.Wszakże iż nie są w ręce ich dobra ich, rada niezbożnych niechaj będzie daleko odemnie.

17.Ilekroć świeca niezbożników zgaśnie, i przyjdzie na nie powódź? i rozdzieli boleści zapalczywości swojéj.

18.Będą jako plewy przed wiatrem: i jako pérz, który wicher rozwiewa.

19.Zachowa synom jego boleść ojcowską: a gdy odda, tedy pozna.

20.Ujrzą oczy jego zabicie swe, a z zapalczywości Wszechmogącego pić będzie.

21.Bo co do niego należy o domie jego po nim, choćby liczba miesiąców jego była na poły ukrócona?

22.Aza Boga będzie kto uczył rozumu, który wysokie sądzi?

23.Ten umiera duży i zdrowy, bogaty i szczęśliwy.

24.Wnętrzności jego są pełne sadła, a kości jego napiły się szpiku.

25.A drugi umiera w gorzkości dusze bez żadnéj majętności.

26.A przecię pospołu w prochu spać będą, a robacy okryją je.

27.Zaiste wiem myśli wasze i wyroki nieprawe przeciwko mnie.

28.Bo mówicie: Gdzie jest dom książęcy, a gdzie przybytki niezbożnych ludzi?

29.Zapytajcie kogóżkolwiek z podróżnych, a doznacie, że on téż to rozumie.

30.Iż na dzień zatracenia chowają złego, a na dzień zapalczywości wiedzion będzie.

31.Któż będzie strofował przed nim drogę jego? a co czynił, kto mu odda?

32.On do grobów wiedzion będzie, a w gromadzie umarłych czuć będzie.

33.Słodki był piaskowi Kocytu: a za sobą wszelkiego człowieka pociągnie, a przed sobą niezliczone.

34.Jakóż tedy cieszycie mię próżno, gdyż wasza odpowiedź pokazała się być przeciwna prawdzie.


Rozdział XXII.

Karze Joba Eliphas, żeby czynił gwałty ubogim, i był niemiłosiernym, a że Pan Bóg kającemu złości swych, wiele dobrego daje i obiecuje.


A odpowiadając Eliphas Themanitczyk, rzekł:

2.Izali człowiek może być przy-

  1. Jerem. 12, 1. Habak. 1, 3.13. (Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku. Najprawdopodobniej mowa tu o całym fragmencie: Habak. 1, 3—13.)
  2. Mal. 3, 14.