Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0425

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


widów, radnym panem, mąż mądry i uczony: ten i Jahiel, syn Hachamoni, byli z synmi królewskimi.

33.Achitophel téż radny pan królewski i Chusai, Arachitczyk, przyjaciel królewski.

34.Po Achitophelu był Jojada, syn Banajów, i Abjathar. A hetmanem wojska królewskiego był Joab.


Rozdział XXVIII.

Dawid upomina lud i Salomona, syna swego, i dał mu wizerunek kościoła Pańskiego, i naczynia wszystkiego, i wagę złota i śrebra na spisku, na rozmaite potrzeby tego kościoła.


Zwołał tedy Dawid wszystkie książęta Izraelskie, przełożone nad pokoleńmi i przełożone nad hufami, którzy służyli królowi: tysiączniki téż i setniki i przełożone nad majętnością i nad osiadłością królewską, i syny swe z rzezańcami, i możne i co mężniejsze wszystkie w wojsku, do Jeruzalem.

2.A wstawszy król i stanąwszy rzekł: Posłuchajcie mię, bracia moi a ludu mój: Myśliłem, abym zbudował dom, w którymby odpoczywała skrzynia przymierza Pańskiego i podnóżek Boga naszego, i zgotowałem wszystko na budowanie.

3.Ale mi Bóg rzekł: Nie będziesz budował domu imieniowi memu, przeto iżeś mąż waleczny i rozlewałeś krew. [1]

4.Ale mię obrał Pan, Bóg Izraelów, ze wszystkiego domu ojca mego, abych był królem nad Izraelem na wieki; bo z pokolenia Judowego obrał książęta, a z domu Judowego dom ojca mego, a z synów ojca mego podobało mu się, aby mię obrał królem nade wszystkim Izraelem.

5.Ale i z synów moich; (bo mi dał Pan wiele synów), obrał Salomona, syna mego, aby siedział na stolicy królestwa Pańskiego nad Izraelem.

6.I rzekł mi: Salomon, syn twój, zbuduje dom mój i sieni moje; bom tego sobie obrał za syna a ja mu będę za ojca.

7.I umocnię królestwo jego aż na wieki, jeźli będzie trwał w pełnieniu przykazania mego i sądów moich, tak jako i dziś.

8.Teraz tedy przede wszystkiem zgromadzeniem Izraelskiem, gdzie słyszy Bóg nasz: Strzeżcie a szukajcie wszystkich przykazań Pana, Boga naszego, abyście posiedli ziemię dobrą i zostawili ją po sobie synom waszym aż na wieki.

9.A ty, Salomonie, synu mój, znaj Boga ojca twego, a służ mu sercem doskonałem i umysłem dobrowolnym; bo wszelakie serca przegląda Pan i wszystkie myśli serc rozumie. Jeźli go szukać będziesz, najdziesz: ale jeźli go opuścisz, odrzuci cię na wieki. [2]

10.Teraz tedy, ponieważ cię obrał Pan, abyś zbudował dom świątnice, zmacniaj się a wykonaj.

11.A Dawid dał Salomonowi, synowi swemu, opisanie przysionka i kościoła i komór i sale i pokojów wnętrznych i domu ubłagalnice.

12.I nadto, wszystkich, które był umyślił, sieni i gmachów wokoło, na skarby domu Pańskiego i na skarby świętych.

13.I na rozdziały kapłanów i Lewitów, na wszystkie dzieła domu Pańskiego i na wszystkie naczynia służby kościoła Pańskiego.

14.Złota pod wagą na każde naczynie do służby: śrebra téż wagę według rozmaitości naczynia i robót.

15.Ale i na lichtarze złote i na lampy ich złoto według miary każdego lichtarza i lamp: także i na lichtarze śrebrne i na lampy ich, według rozmaitéj miary wagę śrebra oddał.

16.Dał téż złota na stoły wykładania chleba, według różności stołów: także téż śrebro na drugie stoły śrebrne.

17.Na widełki téż i czasze i kadzidlnice ze złota szczerego i na lewki złote, według miary wagę podzielił na lewka i lewka: także téż i na lwy śrebrne różną wagę śrebra oddzielił.

18.A na ołtarz, na którym palą kadzidło, dał szczere złoto, aby z niego uczyniono podobieństwo wozu Cherubów, rozciągających skrzydła i zasłaniających skrzynię przymierza Pańskiego.

19.Wszystko to, prawi, przyszło

  1. 3.Król. 8, 19.
  2. Psal. 71, 10.