Strona:PL Wujek-Biblia to jest księgi Starego i Nowego Testamentu 1923.djvu/0018

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


8.I tak rozproszył je Pan z onego miejsca po wszystkich ziemiach, i przestali budować miasta.

9.I przetóż nazwano imię jego Babel, iż tam pomieszany jest język wszystkiéj ziemie: i z onąd rozproszył je Pan po wszystkich krainach.

10.Te są rodzaje Semowe: Semowi było sto lat, kiedy zrodził Arphaxada, we dwie lecie po potopie.

11.I żył Sem, zrodziwszy Arphaxada, pięć set lat, i zrodził syny i córki.

12.Arphaxad zaś żył trzydzieści i pięć lat, i zrodził Salego.

13.I żył Arphaxad, zrodziwszy Salego, trzy sta a trzy lata, i zrodził syny i córki.

14.Sale zaś żył trzydzieści lat, i zrodził Hebera.

15.I żył Sale, zrodziwszy Hebera, cztery sta a trzy lata, i zrodził syny i córki.

16.A Heber żył trzydzieści i cztery lata, i zrodził Phalega.

17.I żył Heber, zrodziwszy Phalega, cztery sta i trzydzieści lat, i zrodził syny i córki.

18.Żył téż Phaleg trzydzieści lat, i zrodził Rewa:

19.I żył Phaleg, zrodziwszy Rewa, dwieście i dziewięć lat, i zrodził syny i córki.

20.Rew zasię żył trzydzieści i dwie lecie, i zrodził Saruga.

21.I żył Rew, zrodziwszy Saruga dwieście i siedm lat, i zrodził syny i córki.

22.Sarug lepak żył trzydzieści lat, i zrodził Nachora.

23.I żył Sarug, zrodziwszy Nachora, dwieście lat, i zrodził syny i córki.

24.Nachor zasię żył dwadzieścia i dziewięć lat, i zrodził Tharego.

25.I żył Nachor, zrodziwszy Tharego, sto i dziewiętnaście lat, i zrodził syny i córki.

26.I żył Thare siedmdziesiąt lat, i zrodził Abrama, i Nachora, i Arana.

27.A Tharego rodzaje są te: Thare zrodził Abrama, Nachora, i Arana. Aran zaś zrodził Lota.

28.I umarł Aran przed Tharem, ojcem swoim, w ziemi narodzenia swego, w Ur Chaldejczyków.

29.I pojęli Abram i Nachor żony: imię żony Abramowéj Sarai, a imię żony Nachorowéj Melcha, córka Arana, ojca Melchy i ojca Jeschy.

30.A była Sarai niepłodną, i nie miała dzieci.

31.Wziął tedy Thare Abrama, syna swego, i Lota, syna Aranowego, wnuka swego, i Sarai niewiastkę swoję, żonę Abrama, syna swego: i wywiódł je z Ur Chaldejczyków, aby szli do ziemi Chananejskiéj, i przyszli aż do Harana, i mieszkali tam.

32.I było dni Tharego dwieście i pięć lat, i umarł w Haranie.


Rozdział XII.

Abram z rozkazania Bożego z ojczyzny wychodzi, i do Sychem się udaje; czasu głodu ale stąpił do Egiptu, którego żona wzięta do domu Pharaonowego; dlatego Pharao od Boga karany żonę Abrahamowi przywraca.


I rzekł Pan do Abrama: wynidź z ziemie twojéj, i od rodziny twojéj, i z domu ojca twego: a idź do ziemie, którąć ukażę.

2.A uczynię cię narodem wielkim, i będęć błogosławił, i uwielbię imię twoje, i będziesz błogosławiony.

3.Będę błogosławił błogosławiącym tobie, a przeklnę te, którzy cię przeklinają: a w tobie będą błogosławione wszystkie narody ziemie.

4.Wyszedł tedy Abram, jako mu Pan przykazał, i poszedł z nim Lot: siedmdziesiąt lat było Abramowi, kiedy wyszedł z Harana.

5.I wziął Sarai żonę swoję, i Lota syna brata swego, i wszystkę majętność, którą mieli, i dusze, których nabyli w Haranie: i wyszli aby szli do ziemie Chanaan. A gdy przyszli do niéj,

6.Przeszedł Abram ziemię aż do miejsca Sychem, aż do Jasnéj doliny: a Chananejczyk tedy był w ziemi.

7.I ukazał się Pan Abramowi, i rzekł mu: Nasieniu twemu dam ziemię tę; który zbudował tam ołtarz Panu, który mu się był ukazał.

8.A z tamtąd przeszedł do góry, która była ku wschodowi Bethel: rozbił tam namiot swój, mając od zachodu Bethel, a od wschodu Haj, i zbudował téż tam ołtarz Panu, i wzywał imię jego.

9.I ciągnął Abram idąc i daléj postępując ku południu.

10.Stał się potem głód w ziemi, i stąpił Abram do Egiptu, aby tam gościem był; ciężki bowiem był głód w ziemi.