Strona:PL Władysław Bełza - Dla polskich dzieci.djvu/323

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Str. 263.  Szatę wroną,
Włóż o Safo — i bij oto,
W płacz serdeczny nad Koroną.

Dosłownie wyjątek ów z wiersza Kacpra Miaskowskiego „Na rozruch domowy“ brzmi jak następuje:

Słowiańska Safo! połóż lutnię złotą,
Już nie kochanka opiewaj z pieszczotą,
Ale włożywszy na pierś szatę wroną:
Płacz nad Koroną.


Str. 278.  Niegdyś Mieszka dłoń pobożna,
Bóstwa pogan tu topiła.

O jeziorze świętem w Wielkopolsce, po dziś dzień przechowuje się tradycya, że w niem odbył się chrzest Polski.

Str. 283.  Wskrześ ją słowem pełnem siły,
Stary wieszczu nasz, Bojanie.

Bojan — podług podania — najstarszy wieszcz słowiański.

Str. 284.  W cnotach rosły tutaj domy,
Cne Bonary, Odrowąże.

Zamożna rodzina Bonarów, osiadła od XIII w. w Krakowie, słusznie chlubić się może szeregiem dobrze zasłużonych niebu i ojczyźnie synów. Z tejto rodziny wyszedł Izajasz, zakonnik reguły Augustyanów, policzony w poczet błogosławionych; Jan, żupnik krakowski i doradca króla Zygmunta I,