Strona:PL Stanisław Wyspiański - Wiersze, fragmenty dramatyczne, uwagi.djvu/148

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.
    KORASMIN

    Ktoś idzie w istocie.
    Popod mury pałacu zdąża...

    OROSMAN

    Pochwyć Nerestana!
    Niech go natychmiast zwiążą. Nałóż mu żelaza.
    Tak go przywlec przedemnie.


    SCENA IX.
    OROSMAN, ZAIRA, FATIMA
    (obie kobiety idą w głębi).
    ZAIRA

    Pójdź, zbliż się Fatimo.

    OROSMAN

    Jej głos. — Niewierna. — Sądzisz o jej losie
    pieśni zwodnicza, co dźwięczysz w tym głosie.

    (dobywa sztyletu)

    Zairo! — Boże. — Nóż wymknął się z dłoni...

    ZAIRA (do Fatimy)

    Oto tu tędy droga. — Co mówisz?

    FATIMA

    On idzie.

    OROSMAN
    (czołgając się po dywanach za nożem)

    Zairo! — Boże. — Nóż. — Ginę we wstydzie.