Strona:PL Puszkin Aleksander - Eugeniusz Oniegin.djvu/64

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.
    IX.

    ............

    X.

    Jak wcześnie umiał serca łudzić,
    Zazdrościć, ogień w duszę tchnąć,
    Zabijać wiarę, albo budzić,
    Zdawać się chmurnym z żalu schnąć,
    Udać pokorę, lub namiętność,
    Uwagę, dumę, obojętność...
    Czasem wymowy lawą wrzał.
    Czasem milcząco smutny stał...
    W serdecznych listach był niedbały:
    O jednem marząc, myśląc, śniąc,
    Umiał się wyzbyć innych żądz...
    Wzrok, to wstydliwy, to zuchwały,
    Umiał wybuchnąć szału skrą,
    Albo posłuszną błysnąć łzą!...


    XI.

    Gra uczuć zmienna czarowała;
    Damy porywał ducha hart,
    Gotowa rozpacz przerażała,
    Dziewice bawił śmiały żart;
    On serc zgadywał żywsze prądy
    I młodocianych lat przesądy
    Subtelnie niszczył; jak przez czar,
    Wydzierał pierwszych wyznań dar;