Strona:PL Karol Miarka - Kantyczki 04.djvu/037

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


doświadczenie, * Co jest Jezu! Twe kochanie.

Jezu, Królu wielkiej chwały! * Zwycięzco śmierci wspaniały; * W słodyczy nie wymówiony, * Cały od nas upragniony.

Zostań, Panie! zostań z nami, * Oświeć nas Twemi łaskami; * Rozpędź rozumu ciemnoty, * Daj nam poznać słodycz cnoty!





PIEŚŃ  4.


Każda żyjąca dusza * Niech się miłością wzrusza; * Uwielbiając, wychwalając * Serce Jezusa.

Bo niebo, ani ziemia, * Nic tak słodkiego nie ma, * Jako Serce Jezusowe * Pełne zbawienia.

Dla nas otwarte stoi, * Niech się grzesznik nie boi, * Niech żałuje, pokutuje, * Tu rany zgoi.

Tu źródło żywej wody, * Pełne dla dusz ochłody, * Przybywajcie, a czerpajcie * Słodycz, tu gody.

W najświętszym Sakramencie * To Serce uwielbiajcie, * Za te dary, serc ofiary * Chętnie oddajcie.

Niech Jezusa mieszkanie * W sercach naszych zostanie; * Niechaj dusza ma Jezusa * Za posilanie.

Posilaj, Jezu drogi! * Rzucam się pod Twe nogi, * Serce kruszę, dajęć duszę, * Człowiek ubogi.

Gdy się zbliży konanie, * A serce me ustanie, * Z Twej opieki, mnie na wieki, * Nie wypuść, Panie! A.