Strona:PL Karol Miarka - Kantyczki 03.djvu/145

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


dość lśni z Jej lica. * Więc i my też z Maryą społem, * Zanućmy pieniem wesołem, * Gloria.

Dobry Pasterz zrodzon, więc też od pasterzy, * Pierwszą cześć odbiera, kiedy w żłobie leży. * A więc i dzisiaj pasterze * Zaśpiewajcie Panu szczerze, Gloria.

Wtóry Adam idzie, świat za grzech pierwszego, * Obmyć na Golgocie, wpośród chrztu krwawego; * Niechajże Mu chwała będzie * Dziś, na wieki, zawsze, wszędzie, * Gloria.

Słońce Prawdy wschodzi, Król królów się rodzi; * Słowo Boskie spływa, w świetlanej powodzi, * Słowu Boga cześć oddajmy, * Naszem słowem Je witajmy, * Gloria.

Przewodnicza gwiazda wskazuje, gdzie droga, * Trzem Królom ze Wschodu, do kolebki Boga; * Oni dary swe składają, * Nimi Panu hołd oddają, * Gloria.

Uczuć naszych złoto, a poświęceń mirrę, * I kadzidło modłów, jako dary szczere, * Ciągle nieśmy na cześć Pana, * Co nas wydarł z rąk szatana, * Gloria.





PIEŚŃ  140.