Strona:PL Karol Miarka - Kantyczki 03.djvu/140

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


z nieba zstąpić dla nas na zbawienie. * I Maryi Twojej, niech będzie cześć, chwała. * Która Cię z czystych wnętrzności na świat wydała, * Józefa także świętego wespół uwielbiamy, * Bo go ojcem Twym mniemanym i stróżem być znamy. Amen.





PIEŚŃ  133.


Przylecieli tak śliczni Anieli, * Wszyscy w bieli, złote piórka mieli: * Przynieśli nam wesołą nowinę, * Panna czysta zrodziła Dziecinę.

A zrodziwszy, w pieluszki powiła, * A powiwszy, na sianku złożyła: * Leży, leży Jezus malusieńki, * Leży, leży Jezus nagusieńki.

Zdjęła Panna swój rąbeczek z głowy, * Ściele w żłóbku Panu Jezusowi: * A nynaj że drogie Serce moje, * Bo Cię kocham tak jak życie swoje.

Pastuszkowie grajcie Stwórcy swemu, * W tej stajence dla was zrodzonemu : * Proścież Pana, by wam błogosławił, * Tu na ziemi, a w niebie postawił.





PIEŚŃ  134.


Przy onej górze, świecą się zorze; * Pasterze się uwijają, * I na multaneczkach grają. * Nie wiem dlaczego.

Przybądźmy do nich, poznajmy po nich, * Czyli nie wiedzą o Panie, * A gdzie jest święte mieszkanie. * Narodzonego.

Graj pasterzu, graj, Bóg ci pomagaj : * Powiedz, która tu gospo-