Strona:PL Karol Miarka - Kantyczki 01.djvu/024

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


śpiewują, przygrywają, * Z wielką wszystkim uciechą.

I my tam pójdziemy, cieszyć się będziemy: * Zaśpiewamy piosnkę społem, * Uderzymy o żłób czołem, * Ucieszmy Dziecinę.

Ale cóż Mu damy, kiedy nic nie mamy: * Ja barana poprowadzę, * A ja koźlę na się wsadzę * Oddamy za zwierzynę.

A potem przy żłobie wyskoczymy sobie: * Hoca, hoca bracia mili, * Ucieszmy się przy tej chwili, * A kochajmy Dziecinę.





KOLĘDA  9.


A wczora z wieczara, * z niebieskiego dwora, * z niebieskiego dwora. * Przyszła nam nowina; * Panna rodzi Syna.