Strona:PL Jerzy Żuławski - Poezje tom III.djvu/105

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    potężnej dłoni tych, co są zakałą
    ziemi; gniew na nich wylej zapalczywy,
    aby przed tobą harde serce drżało!

    Weźrzy na pyszne i jako Bóg żywy
    poniż; stań pośród grzeszników czeredy
    i w proch je zetrzyj, ogniem zniszcz ich niwy —

    niezbożne wyzuj z ich ojczystej schedy, —
    spraw, niech im w oczach tarcza słońca jasna
    śćmi się na węgiel: a Ja-ć przyznam wtedy,

    iż cię prawica może zbawić własna! —